Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Κούντερα μόνο αλάδωτο


Έχω θέμα με τα βιβλία μου. Μην διανοηθείς να δανειστείς και μετά να σε χτυπήσει ύπουλα το αλτσχάιμερ. Την έβαψες. Είμαι ικανή να σε σέρνω στα δικαστήρια μέχρι να πάρω πίσω το παιδί μου.
Τόσο μεγάλο κόλλημα, που όταν πηγαίνω σε ξένα σπίτια είναι το πρώτο που ψάχνω με το μάτι αδιακρίτως. Δε πα να ΄χει και τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας στο σαλόνι του, αν δεν περιλαμβάνει κάπου, συλλογή από βιβλία το ντεκόρ , κάτι ραγίζει μέσα μου. Μετά κοιτάω πιο αδιακρίτως στο ψυγείο, με πρόσχημα την δίψα. Μπορείς να ανακαλύψεις πολλά για τον χαρακτήρα του ιδιοκτήτη. Και την κλασσική εκδοχή του Σκρουτζ μπορείς να ανακαλύψεις σε ασφυκτικά συρτάρια και κρεμάστρες της γκαρνταρόμπας του.

Η βιβλιοθήκη είναι το παρελθόν και το μέλλον ενός ανθρώπου. Πώς έζησε και τι δρόμο θα τραβήξει στα βιβλία που καταχωνιάζει στα ράφια φαίνεται. Βλέπεις ψυχαναλυτικούς οδηγούς ευτυχίας σε ροζ απόχρωση και στερεότυπα μπεστ σελεριλίκια με αποτυπώματα από λάδι ηλιοθεραπείας; Εε κράτα μικρό καλάθι για αυτά που έμαθε να ονειρεύεται. Κάνα γάμο αρπαχτής με ημισελέμπριτυ φαντασιώνεται και γαλλικό μανικιούρ να ταιριάζει με την αστακομακαρονάδα στην Ψαρού .
Μέχρι εκεί πάει το όνειρο αλέ ρε τουρ και τσάμπα. Αν πάλι δεις και κάνα Κούντερα από επιλογή και αλάδωτο, μια υποψία πως η ζωή είναι αλλού, την πέρασε.

Τα δικά μου βιβλία είναι χωρισμένα σε κατηγορίες. Της λεκάνης (κομψότερα της ηδονικής αφόδευσης) της κρεβατοκάμαρας, του καφέ και των ταξιδιών. Παντού αφημένα στοιβαγμένα σαν πολυκαιρισμένη σκόνη που περιμένει στωικά να την ρουφήξει η ηλεκτρική σκούπα. Γιατί άμα περιμένει γκόμενο σώθηκε. Μόνο τις ετικέτες από τα τσιγάρα καταδεχόντουσαν να διαβάζουν οι καψούρες μου και αυτό για να βεβαιωθούν πως δεν έκανε λάθος ο περιπτεράς.
Εκτός από έναν που αγαπούσε τις τυπωμένες σκέψεις και να του βάφω διακριτικά τα ματόκλαδα πριν πάμε σινεμά. Και ένα μίνι ξώπλατο αγαπούσε πολύ γιατί τον κολάκευε αλλά δεν τόλμησα να του το χαρίσω. Φοβήθηκα μήπως παρεξηγηθεί.
Τελικά παρεξηγήθηκε η νοημοσύνη μου όταν σιγουρεύτηκα πως ήταν νεράιδα ντυμένη ροκάς με γένια. Φυσικά μας χώρισε η αμηχανία της αποκάλυψης πριν προλάβουμε να γίνουμε ζευγάρι.
Τα βιβλία που του δάνεισα, όλα του Όσκαρ Ουάιλντ και ένα με τίτλο ‘’η Ανδρική ταυτότητα’’, δεν τα πήρα ποτέ πίσω γιατί μετανάστευσε στην Αυστραλία. Χίλιες φορές να μου είχε στερήσει τα διχτυωτά και τις φούστες. Ακόμα τα κλαίω.
----------------------------------------------------------------------------------